poniedziałek, 18 września 2017

Tęsknota

Tak sobie myślę, myślicie że można zaakceptować tęsknotę? Bo jeśli można, to można się też do niej przyzwyczaić. Tylko z doświadczenia wiem, że kiedy już się przyzwyczaimy to przestajemy zwracać uwagę na to za czym tęsknimy.
Nie wiem, czy mnie rozumiecie. Pisze dość zawile.
Chodzi mi o to, że przyzwyczajenie się do uczucia tęsknoty jest w moim odczuciu czymś negatywnym. Przestajemy czuć ten ból, który jest z nami gdy ktoś kogo kochamy odjeżdża, odchodzi. A to właśnie on pokazuje, ile ten ktoś znaczy.
Chyba sama się już gubię.
Odkąd byłam malutką dziewczynką mój tata bez przerwy wyjeżdżał za granicę do pracy. Potrafiłam płakać za nim w poduszkę bardzo długo. Ale z czasem, gdy rosłam  a on nadal wyjeżdżał, płakałam coraz mniej. Nadal wyjeżdża, a ja już nie płaczę. Źle mi z tym, bo wydaje mi się naturalnym że płaczemy gdy ktoś nas opuszcza. Nie znaczy to oczywiście, że nie jest mi przykro gdy wyjeżdża, ale jest to na porządku dziennym. Przez kilkanaście lat życia widuje tatę, pomiędzy jego wyjazdami do pracy. Tylko mój tata w przeciwieństwie do innych, wyjeżdża na dwa miesiące z kraju, a nie wychodzi na 8h do biura.
Zawsze pojawiała mi się w złości taka myśl, że tata traktuje dom jak hotel. Wiem, że nie. Ale mówiłam mu tak, kiedy jeszcze rozpaczając nie chciałam go puścić na kolejne miesiące. On to robi dla mnie, dla mamy, dla rodziny. Tylko do cholery, jakim kosztem?
Nie wiem już co myśleć, nienawidzę tęsknić, a ten cholerny świat to wie i mimo wszystko mnie do tego zmusza.

Z czasem nadal tęsknimy, ale gdzieś głęboko w sobie - bo jak wiele razy można rozrywać gojącą się ranę?

X

niedziela, 3 września 2017

BuskerBus!

Słyszeliście kiedyś o festiwalu BuskerBus? Nie? To źle!
Festiwal już dawno skradł moje serce i jeśli dacie mu szansę, to jestem pewna że się Wam spodoba.

Ale o co właściwie chodzi?
Już tłumaczę!

Co roku w okresie wakacyjnym w 3 miastach w Polsce organizowany jest BuskerBus, który jest Międzynarodowym Festiwalem Sztuki Ulicznej! Przez kilka dni w centralnych częściach miasta artyści z całego świata(!) bawią się z nami, przybliżają nam swoją kulturę i pokazują rzeczy nie z tego świata! Wiele z show, które widziałam zapierało dech w piersiach, bawiło do łez i hipnotyzowało! Wśród artystów znajdziemy muzyków, magików, klaunów, cyrkowców i tancerzy! Uważam, że naprawdę warto dać temu szansę, bo to coś fantastycznego! A najlepsze jest to, że możemy podziwiać tych ludzi za darmo. :)

Wszystko fajnie, ale czemu o tym piszę?
Piszę o tym, ponieważ chcę Wam pokazać, że nie każdy człowiek przekłada pieniądze ponad wszystko. Ludzie występujący przed nami nie dostają za to żadnych pieniędzy, poza tymi wrzuconymi przez oglądających do kapelusza. To wszystko, naprawdę. I to jest ich praca.
Podróżują po świecie, dając ludziom radość, a żyją z tego co dostaną od nas i wcale nie narzekają! Kochają to co robią, kochają ludzi. Są szczęśliwi, zarażają innych optymizmem.
Miałam okazję poznać tych artystów, z niektórymi bardzo się polubiłam.
Ci ludzie są tak otwarci, tak pozytywni i tak uśmiechnięci, że aż trudno mi to pojąć. Z jednym artystą, na którego mówię Blue, ze względu na jego kolor włosów dogadywałam się świetnie. Młody facet z Wenezueli z bardzo kiepskim angielskim, a jednak udało się nam porozumieć! 3 języki i migowy, i daliśmy radę :D

W tym roku największe wrażenie zrobił na mnie pokaz ognia i show pt. "Balony" japońskiej dziewczyny. Do łez rozbawił mnie pokaz dwóch sympatycznych tancerzy zwanych Choco i Papi oraz kilku prze zabawnych cyrkowców, w tym Blue!

To jest warte przeżycia! We mnie festiwal wywołuje wiele fantastycznych emocji, wywołuje na twarzy uśmiech i daje możliwość poznania ludzi. a ja kocham poznawać ludzi i to jeszcze takich!
Sprawdźcie to koniecznie! Może spotkamy się w przyszłym roku na jakimś show? Mam taką nadzieję. Lubię zielonymi oczami patrzeć na radość występujących! Wy też polubicie, gwarantuję.


Oficjalna strona festiwalu;
http://www.buskerbus.com/pl/

Moi ulubieni artyści: 
Ian Deadly (http://www.iandeadly.moonfruit.com/)
Devadip "Blue" (https://www.facebook.com/caradepapastyle/)
UMAMI DANCETHEATRE (http://umamidancetheatre.wixsite.com/umami)
CHISHA (balony, Japonia)
Guga Morales (http://www.gugamorales.com/pt/)
IgnisDraconis.vienna (https://www.facebook.com/IgnisDraconis.Vienna/)
Sylvain POMME (http://www.sypocircus.com/)
Zaktakular (https://www.facebook.com/ZAKTAKULAR/)
Clap clap Circo (http://www.clapclapcirco.com/)

To cudowni ludzie, pełni pasji i miłości do tego co robią. Są godni podziwu. Ja ich podziwiam. Buziaki X

Tęsknota

Tak sobie myślę, myślicie że można zaakceptować tęsknotę? Bo jeśli można, to można się też do niej przyzwyczaić. Tylko z doświadczenia wiem,...